บทที่ 289 ตั้งใจทำงาน ตั้งใจเล่น

เดิมทีตั้งใจจะตามจ้าวเซี่ยงไปปรากฏตัวทักทายผู้บริหารเฉยๆ แต่กลับต้องจิบชารสจืดชืดไปถึงสามรอบในห้องทำงานประธานหลี่ กว่าจะได้ออกจากห้องก็ปาเข้าไปสิบโมงครึ่งแล้ว

จิบชาเยอะจนในปากไม่มีรสชาติ พอออกจากห้องผู้บริหาร หยางจ้านก็รีบวางของแล้วตรงไปเข้าห้องน้ำเพื่อระบายของเก่าออกทันที โดยมีจ้าวเซี่ยงรีบเดินตามเข้ามาติดๆ

ทั้งคู่สบตากันแล้วยิ้ม หยางจ้านไม่ได้นึกตำหนิอะไร เพราะการที่เขาพาไปพบปะพูดคุยกับผู้บริหารด้วยตัวเองนั้นถือเป็นความปรารถนาดี

ส่วนเรื่องที่ได้รับมอบหมายงานที่ไม่เกี่ยวข้องมานั้น ถึงยังไงการมาทำงานที่สำนักงานใหญ่ก็น่าเบื่ออยู่แล้ว วันแรกจะเดินเตร่ไปทั่วก็ไม่เป็นไร แต่จะให้เดินร่อนไปร่อนมาทุกวันก็คงจะน่ารำคาญตาคนอื่นเปล่าๆ

เขากลับมานั่งที่ตำแหน่งที่เลือกไว้ เปิดคอมพิวเตอร์เพื่อร่างโครงร่างว่าจะจัดการกับภารกิจที่ได้มาเพราะปากไวอย่างไรดี