บทที่ 298 งานเลี้ยงเล็กๆ อันแสนอบอุ่น

หลังจากเหยียนเฟิงตรวจความคืบหน้าการก่อสร้างเสร็จก็ขับรถกลับฮุ่ยเฉิง เขารู้เรื่องของเจียงหลินเซินกับน้องเมียตัวเองแล้ว และก็ยินดีที่ทั้งคู่ได้ลงเอยกันเสียที น้องเมียจะได้ไปไขว่คว้าความสุขของตัวเอง ไม่อย่างนั้นการมาอาศัยอยู่ที่บ้านพี่เขยตลอดไปก็คงไม่ใช่เรื่องดีนัก

อย่างไรก็ตาม เหยียนเฟิงได้เอ่ยเตือนสติหยางจ้านเรื่องที่จะสร้างบ้านสวนริมทะเลเพิ่ม ในมุมมองของเขา บ้านเลขที่ 168 ของหยางจ้านสามารถรีโนเวทใหม่ได้ พื้นที่รวมทั้งหน้าและหลังก็ไม่น้อยเลย แค่จ้างนักออกแบบเก่งๆ มาจัดการ เรื่องพื้นที่ ทัศนียภาพ และประโยชน์ใช้สอยก็สามารถทำได้ง่ายๆ

เหยียนเฟิงมองว่าการไปสร้างเพิ่มบนถนนเส้นเดียวกันนั้นเป็นการสิ้นเปลืองเปล่าๆ เพราะอยู่อาศัยเองก็คงไม่ทั่วถึง แถมการปล่อยให้บ้านเลขที่ 168 ที่ทำเลดีขนาดนี้ทิ้งว่างไว้ก็ดูไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย

หยางจ้านไม่ได้โต้เถียงอะไร จริงๆ เขาก็รู้ดีว่าโอกาสที่จะกว้านซื้อบ้านติดกันอีกสองหลังบนถนนเส้นนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย คงต้องลองดูว่าเจ้าของบ้านข้างๆ จะยอมขายให้ในราคาสูงหรือไม่ ซึ่งเรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาอยู่แล้ว

หยางจ้านกับหวังเฉิงเดินทางมาถึงจุดตกปลาเก่าแก่บริเวณโขดหิน หยางจ้านประกอบคันเบ็ดเสร็จก็แยกย้ายกันนั่งตกปลากับหวังเฉิงคนละมุม