บทที่ 315 ไม่มีเงินก็ไปหามา

การฉลองที่หยางจ้านได้เลื่อนตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าแผนกธุรกิจ ทำให้พนักงานในแผนกธุรกิจเอ๋าทัวทุกคนได้อิ่มหนำสำราญกับมื้อใหญ่ทั้งมื้อเที่ยงและมื้อเย็น แถมยังเป็นงานเลี้ยงแบบสั่งได้ไม่อั้นโดยไม่ต้องพะวักพะวงเรื่องราคาหรือปริมาณ

หลังมื้อค่ำยังมีกิจกรรมร้องเพลงและนวดตัวแบบครบวงจร ยิ่งหยางจ้านแสดงความป้ำและใจถึงทิ้งห่างจากลูกน้องมากเท่าไหร่ คนข้างล่างก็จะยิ่งไม่มีความคิดอื่นใดนอกจากความเลื่อมใส หยางจ้านยอมควักเงินก้อนเล็กๆ นี้อย่างไม่เสียดาย เพื่อให้ตัวเองสามารถใช้ชีวิตอย่างอิสระและสุขสบายในแผนกธุรกิจต่อไปในอนาคต

แต่เมื่อพูดถึงเรื่องเงิน หยางจ้านพอลองรวบรวมเงินทุนทั้งหมดที่มี ก็พบว่าหากไม่แตะต้องพอร์ตหุ้น เงินสดในมือของเขาก็ดูจะตึงตัวขึ้นมาบ้างแล้ว

เงินที่เขาหาได้ในแต่ละเดือนนั้นเพียงพอสำหรับการใช้จ่ายรายวันและการสุรุ่ยสุร่าย แถมช่วงหลังมานี้เขาชนะไพ่นกกระจอกมาได้อีกกว่า 1.6 ล้านหยวน แต่ทว่าแค่สัปดาห์ก่อนที่จัดการธุระให้พี่สาวหยางหลัน เขาก็ควักเงินสดจ่ายรวดเดียวไปกว่า 2.8 ล้านหยวนแล้ว

นอกจากนี้ ยังมีเงินลงทุนโรงงานคอนเทนเนอร์ของสองพี่น้องหวังจี้จงและหวังจี้เย่ว์ ที่เขารับปากไว้ว่าจะจ่ายอีก 2 ล้านหยวนในเร็วๆ นี้