บทที่ 379 กางเกงขาสั้นรองเท้าแตะกับมื้อดึกริมหาด

ทันทีที่รถของหยางจ้านเลี้ยวเข้าลานจอดรถ เขาก็เห็นคนสี่คนยืนรออยู่ข้างรถแอคคอร์ดที่อยู่ไม่ไกล

เจียงหลินเซินตาไวเห็นรถของหยางจ้านก่อนใคร เขาใช้ศอกสะกิดกั๋วกวี๋องที่อยู่ข้างๆ แล้วบอกว่า "มาแล้ว ถอยออกมาหน่อย เปิดทางให้เขาจอด"

เว่ยกั๋วกวี๋องเห็นรถแลนด์โรเวอร์ขับเข้ามาตอนแรกยังมึนๆ ว่าใคร จนรถเข้ามาใกล้เห็นคนขับชัดๆ ถึงได้แน่ใจ ในใจคิดว่าเจ้านายจะมีรถกี่คันก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก เขาจึงรีบทิ้งก้นบุหรี่แล้วก้าวออกไปโบกมือให้สัญญาณจอดรถอย่างกระตือรือร้น

หยางจ้านจอดรถเรียบร้อยก็ลงมาทักทายทุกคน กั๋วกวี๋องรีบไปช่วยขนสัมภาระจากท้ายรถออกมาอย่างรู้หน้าที่

"ทำไมไม่เข้าไปข้างในก่อนล่ะครับ?" หยางจ้านสะพายเป้ใบเล็กสำหรับใส่ของจุกจิกพลางเอ่ยถามยิ้มๆ