บทที่ 380 ดำน้ำตกปลาทริปวันแรก

คืนนั้นเหมือนมังกรเริงระบำ คู่รักทั้งสี่คู่ต่างจิบเหล้าดื่มด่ำกับบรรยากาศที่งดงาม สถานที่สวยงามขนาดนี้ย่อมไม่อาจปล่อยให้เวลาสูญเปล่าไปเฉย ๆ

ระหว่างทางกลับโรงแรม จางเจียหมิงเอาแต่กวาดสายตามองหาร้านสะดวกซื้อ หยางจ้านส่งสายตาให้เว่ยกั๋วกวี๋อง ซึ่งหมอนี่ก็รู้ใจทันที

สุดท้ายที่ชั้นล่างของโรงแรม เว่ยกั๋วกวี๋องก็ลากจางเจียหมิงไปจนพบร้านสะดวกซื้อที่ซ่อนตัวอยู่ส่วนลึกของโรงแรม หยางจ้านนึกสงสัยว่าหมอนี่ไม่รู้หรือไงว่าบนโต๊ะข้างเตียงก็มีของพวกนี้เตรียมไว้ให้แล้ว หรือว่ารู้สึกเขินที่จะต้องให้พนักงานเห็นตอนเช็คบิลว่ามีการใช้ของพวกนี้ไป?

บางทีคนเป็นหมออาจจะมีแบรนด์ที่ชื่นชอบเป็นพิเศษก็ได้ หยางจ้านกับเว่ยกั๋วกวี๋องพากันยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ย ส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปทางจางเจียหมิง ส่วนด็อกเตอร์หนุ่มกลับทำหน้าจริงจังเหมือนสัตว์ป่าที่อดทนรอการเปิดบริสุทธิ์มานานร่วมสามสิบปี

"พรุ่งนี้เช้าตื่นตามธรรมชาติ ห้ามกวนกันในโรงแรมเด็ดขาด!"