บทที่ 391 วันจ่ายเงินเดือนเวียนมาอีกครั้ง

ความวุ่นวายตลอดทั้งสัปดาห์ทำให้เวลารู้สึกผ่านไปอย่างรวดเร็ว ประกอบกับมีวันหยุดเทศกาล สัปดาห์นี้จึงมีวันทำงานเพียงแค่สี่วันเท่านั้น

เช้าวันศุกร์ หยางจ้านขับรถไปส่งพี่สาวที่โกดังกรมศุลกากร พวกเขาใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงเศษก็จัดการโหลดสินค้าและส่งมอบกันเสร็จสิ้น ครั้งนี้หยางจ้านไม่ต้องออกแรงเองเลย เพราะหลี่ย่าจวินได้เตรียมน้ำดื่มและบุหรี่ไว้ให้คนขับรถเรียบร้อยแล้ว แม้จะเป็นเงินเพียงไม่กี่หยวนแต่กลับได้รับบริการที่ดีกว่าเดิมมาก

สองพี่น้องนั่งคุยกันอยู่บนรถบีเอ็มดับเบิลยูคันเล็กของหยางจ้าน หยางจ้านทำเหมือนครั้งก่อนโดยการหยิบเงินสดห้าหมื่นหยวนออกจากลิ้นชักหน้ารถแล้วยัดใส่กระเป๋าให้พี่สาว

"ผมให้พี่เวย์ซื้อพวกเหล้า บุหรี่ และใบชาไว้ให้แล้วนะ อีกสักวันสองวันคงจะส่งตรงไปที่บ้านเกิด พอกลับไปถึงก็ให้พ่อกับแม่เอาเหล้าไปเก็บไว้ในห้องใต้ดินนะ แล้วกำชับพ่อด้วยว่า ต่อไปนี้ให้ดื่มแต่เหล้าดีๆ ที่ผมซื้อให้ แต่ต้องดื่มให้น้อยลง จำกัดปริมาณทุกมื้อ สุขภาพสำคัญที่สุดครับ"

หยางหลานเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋าเพื่อกะน้ำหนักปึกเงินสด เธอเริ่มมีภูมิคุ้มกันต่อการที่น้องชายควักเงินก้อนโตออกมาให้บ่อยๆ เสียแล้ว แค่เมื่อวานตอนทานข้าวก็ได้ยินว่าเขาเล่นมาจองชนะมาเป็นล้านหยวน แถมเมื่อวานตอนไม่ได้ลงแข่งเอง แค่ซื้อ ม้า หรือการวางเดิมพันข้างสนามตามทิศที่กำหนดไว้เพียงไม่กี่ตัว ก่อนกลับเขายังชนะได้เงินมาหลายพันหยวน