บทที่ 403 ผจญภัยแก้เบื่อ จับพี่เหลืองกลับบ้าน

หลินยวี่หรงเอื้อมมือมากุมมือหยางจ้านที่วางอยู่บนไหล่ของเธอไว้ ส่งยิ้มยั่วยวนพลางพูดว่า "งั้นพรุ่งนี้ค่อยกลับไหม? เดี๋ยวฉันไล่พี่หมิ่นกับชวีชวีไปนอนโรงแรม แล้วนายไปค้างบ้านฉันดีไหม?"

"เอ่อ~" หยางจ้านดึงมือออก เพื่อนๆ ก็ยืนอยู่ข้างๆ เขารู้ว่าเธอแค่ล้อเล่น แต่เขาไม่คิดจะคลุมเครือในเรื่องนี้ "ไม่ล่ะ ขืนไม่ขึ้นเตียงกัน เราก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ตลอดไป ฉันไม่อยากทำตัวเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีให้คนอื่นหรอกนะ"

พูดไปหยางจ้านก็แกล้งสะบัดมือไปมา แหวนบนนิ้วกลางขยับตาม ไม่สนว่าหลินยวี่หรงจะเห็นหรือไม่

"แหม~ ไอ้ปืนใหญ่นี่ก็ยังเหมือนสมัยเรียนเลยนะ มีแต่ความอยากแต่ไม่มีความกล้า"

หวงหมิ่นกับชวีอีหร่านส่งเสียงเชียร์อยู่ข้างๆ อย่างไม่ลดละ สำหรับพวกเธอแล้ว คำชวนเข้าห้องของหลินยวี่หรงก็แค่การล้อเล่นแบบเกินเบอร์ในหมู่เพื่อนเท่านั้น ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้าพูดต่อหน้าทุกคนหรอก