บทที่ 414 ประชุมผู้ถือหุ้นเหิงซินอินเทลลิเจนซ์

หลังจากวุ่นอยู่กับการจัดสวน "เรือนริมเล" ทั้งบ่าย หยางจ้านก็รู้สึกพอใจกับผลลัพธ์โดยรวมมาก

จะไม่ให้พอใจได้ยังไงล่ะ? ถึงจะเป็นแค่บ้านพักเล็กๆ ริมทะเลในหมู่บ้าน แต่รวมๆ แล้วงบก็บานปลายไปไกลกว่าที่ตั้งไว้เยอะ

ถ้าเอาเงินก้อนนี้ไปซื้อบ้านริมน้ำที่เผิงเฉิงได้ตั้งสองหลังแน่ะ อีกไม่กี่ปีราคาคงพุ่งปรี๊ดจนน่าตกใจ

แต่เอาเถอะ บ้านพักตากอากาศส่วนตัวหลังนี้คงไม่ได้มีมูลค่าเพิ่มอะไรมากมาย ต่อให้อีกยี่สิบปีก็คงไม่มีมูลค่าเพิ่มขึ้นสักเท่าไหร่ ยกเว้นเฟอร์นิเจอร์ไม้แดงในห้องหนังสือกับหินก้อนยักษ์ในบ่อปลา นอกนั้นก็ถือเป็นของใช้สิ้นเปลืองที่มีแต่จะเสื่อมราคาลงทุกปี

แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มหรอก แค่อยากอยู่สบายๆ และสานฝันเล็กๆ ในการสร้างบ้านพักของตัวเองให้เป็นจริงแค่นั้นแหละ หยางจ้านเลยไม่ได้เสียดายเงินที่จ่ายไปเลยสักนิด