บทที่ 413 เรือนริมเลใกล้เสร็จสมบูรณ์

คืนวันอาทิตย์ หยางจ้านก็ไปกินข้าวเย็นที่บ้านแม่ยายตามระเบียบ การได้เลือกที่กินข้าวระหว่างข้างนอกกับที่บ้าน หยางจ้านย่อมต้องเลือกกินในบ้านที่คุ้นเคยอยู่แล้ว

พอดีคืนนี้บ้านเฉินเฉินมีแค่เธอกับแม่ยายอยู่กันสองคน หยางจ้านก็เลยถือโอกาสไปกินข้าวเป็นเพื่อน การทำแบบนี้มันได้ผลกว่าการไปคอยเอาอกเอาใจแบบประดิษฐ์ประดอยตั้งเยอะ

รุ่งขึ้นก็ถึงวันทำงานอีกแล้ว พอเข้าสู่ช่วงกลางเดือนมกราคม อากาศแถวนี้ก็เย็นสบายขึ้นมาก ตอนเช้าถ้าจะให้ดีก็ใส่เสื้อคลุมบางๆ สักตัวกำลังสบาย

หยางจ้านขี่มอเตอร์ไซค์คันเก่งไปทำงานอีกแล้ว ในยามเช้าที่มีลมพัดเย็นๆ แบบนี้ การได้ขี่มอเตอร์ไซค์เลียบชายทะเลในหมู่บ้านเล็กๆ ถือเป็นความสุขอย่างหนึ่งเลยล่ะ

หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จ ก็เข้าสู่ช่วงเวลาว่างแอบอู้งาน หยางจ้านท่องเน็ตอยู่สิบกว่านาที สายตาก็เหลือบไปเห็นปฏิทินตรงมุมจอคอมพิวเตอร์ จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่า ใกล้จะครบรอบครึ่งปีที่เขาตกลงเป็นแฟนกับเฉินเฉินแล้วนี่นา