บทที่ 412 เคลียร์ปัญหาจบ ร้านเปิดได้ตามปกติ

ประธานเริ่นเห็นหยางจ้านถือวิสาสะใช้โทรศัพท์มือถือของเขาโทรออก ก็แอบทำหน้างงๆ

หยางจ้านเห็นว่าปลายสายยังไม่รับ เลยยักไหล่ทำหน้าเซ็งๆ อธิบายว่า "ถังจื้อเซิ่งเป็นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องผมเองครับ ผมแค่จะโทรไปถามดูว่าสถานการณ์เป็นยังไง มีทางออกอะไรบ้างหรือเปล่า"

ประธานเริ่นฟังแล้วก็เบิกตากว้างทำหน้าอ้อ แต่ในใจก็ไม่ได้คิดว่าหยางจ้านโทรไปแค่สายเดียวแล้วจะแก้ปัญหาอะไรได้หรอก

"อ้าว~ สวัสดีครับประธานเริ่น มาจือเฉิงอีกแล้วเหรอครับ คืนนี้เดี๋ยวผมเป็นเจ้าภาพเลี้ยงเอง จะร่วมงานกันได้หรือไม่ได้ก็อีกเรื่องนึง แต่ไม่เสียเวลาที่เรามากินข้าวดื่มเหล้าผูกมิตรกันหรอกครับ"

พอรับสาย เสียงทุ้มใหญ่เป็นเอกลักษณ์ของถังจื้อเซิ่งพร้อมสำเนียงจือเฉิงก็ดังทะลุลำโพงออกมา