บทที่ 411 คุยไปคุยมาดันเจอคนคุ้นเคย

เฉินเว่ยคาบบุหรี่ไว้ในปาก หรี่ตาชงชาจนควันบุหรี่เข้าตาจนทนไม่ไหว ถึงได้ยอมละมือข้างหนึ่งมาคีบบุหรี่ไปวางไว้บนที่เขี่ย

"ประธานเริ่นนี่ลูกค้ารายใหญ่ของผมเลยนะ ให้ตายเถอะ ตำแหน่งรองผู้จัดการของผมก็อาศัยยอดสั่งซื้อจากแกนี่แหละช่วยค้ำไว้ ไม่งั้นมารับเงินเดือนทุกเดือนคงอายเขาแย่"

ประธานเริ่นหัวเราะร่วน โบกมือปฏิเสธ "พูดเล่นน่า ถ้าไม่ได้บารมีคุณชายเฉิน ผมจะได้เงื่อนไขดีๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน พึ่งพากันและกันต่างหากล่ะ ว่างๆ ประธานหยางก็มาออกทริปที่ซิงเฉิงด้วยกันสิครับ ให้ผมเป็นเจ้าภาพเลี้ยงต้อนรับบ้าง คุณไม่ได้ไปที่ร้านผมปีกว่าแล้วนะ"

เฉินเว่ยก็แต่งเรื่องเก่งไม่เบา "ช่วยไม่ได้นี่ครับ ช่วงนี้ยุ่งๆ หน่อย ไว้หลังปีใหม่ผมจะหาเวลาชวนอาจ้านไปเที่ยวที่ร้านคุณสักสองวันแล้วกัน"

"ตกลงตามนี้นะครับ ถึงตอนนั้นถ้าอยากเที่ยวที่ไหนในมณฑลเซียงหนาน ผมจัดการให้หมดเลย"