บทที่ 410 สั่งทำสร้อยทองเส้นโตๆ สองเส้น

มื้อที่สองของคืนนี้ กว่าจะได้กินก็ต้องกลับมาถึงเผิงเฉิง วันช้อปปิ้งที่แสนสนุกดันมีหนูสกปรกสองสามตัวมาทำให้เสียบรรยากาศ ทุกคนเลยอยากกลับมากินข้าวในถิ่นที่คุ้นเคย จะได้รู้สึกสบายใจกว่า

เฉินเฉินกับหวังจื่อซานเริ่มรู้สึกตะขิดตะขวงใจกับโจวจื่อถง เพื่อนสมัยเด็กของพวกเธอ ไม่ได้มีความสุขแบบไร้กังวลเหมือนตอนที่เพื่อนกลับมาเจอกันที่เผิงเฉิงสมัยเรียนอีกแล้ว

สถานการณ์ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ประสบการณ์และการเปลี่ยนแปลงของเพื่อนร่วมชั้นก็ต่างกันราวฟ้ากับเหว ในเวลาอีกไม่กี่ปี เว่ยกั๋วกวี๋องก็จะตัดเพื่อนกับเพื่อนสมัยเด็กที่ฮ่องกงด้วยเหตุการณ์ทำนองนี้เหมือนกัน

ตอนที่ยังสนิทกัน เว่ยกั๋วกวี๋องสามารถข้ามด่านไปกินมื้อดึกเป็นเพื่อนตอนเที่ยงคืนได้ แต่พอความคิดเริ่มขัดแย้งกัน วัยรุ่นยุค 80 ก็ยังคงยึดมั่นในจุดยืนของตัวเอง ต่อให้ต้องเสียเพื่อนไปก็ยอม

เพราะเหตุนี้แหละ หยางจ้านถึงมีความรู้สึกที่ดีต่อเว่ยกั๋วกวี๋องมาตลอด