บทที่ 420 ทำตัวลับๆ ล่อๆ จะทำอะไรเนี่ย

หลังจากกินไพ่ตาใหญ่ไปแล้ว เถ้าแก่หยางก็ยังเป็นเจ้ามือต่อเนื่องอีกสองรอบ จนกระทั่งเวลาสี่ทุ่มตรง ตาสุดท้ายที่เป็นไพ่แต้มเล็กแต่แทงม้าถูกถึงห้าตัว ทำแต้มคูณไปถึง 37 เท่า ขนาดเป็นแค่ไพ่ผสมสีใบละ 1,000 เขายังวาดชิปเข้ากระเป๋าไปอีก 111,000 หยวน

หากชนะตาต่อไปอีก ม้าจะเพิ่มเป็นหกตัวแล้ว หยางจ้านรู้สึกเกรงใจเพื่อนร่วมวงจึงเริ่มล้างไพ่ตรงหน้าแล้วเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี

“พี่ชายทั้งสามครับ สี่ทุ่มแล้ว วันนี้พอแค่นี้ดีไหม? ไว้คราวหน้าว่างๆ เราค่อยนัดกันใหม่”

พูดจบเขาก็หงายไพ่ที่เพิ่งจั่วได้ลงบนโต๊ะ “ดวงมันเทมาทางผมหมดแล้ว เก็บแต้มที่เหลือไว้ใช้คราวหน้าบ้างเถอะครับ!”

คนบนโต๊ะพอเห็นไพ่ที่หยางจ้านหงายออกมาก็ถึงกับสบถในใจ ไพ่คู่เจ็ดคู่ที่เริ่มจากตัวเลขหนึ่งกับเก้า ตอนนี้มีคู่ในมือแล้วถึงห้าคู่ ถ้าปล่อยให้เขากินอีกรอบพ่วงด้วยม้าเจ้ามืออีกหกตัว มันคงไม่ถึงกับทำร้ายเงินในกระเป๋าหรอก แต่มันทำร้ายจิตใจกันเกินไป!