บทที่ 438 ปีใหม่แล้ว กลับบ้านกันเถอะ

เช้าวันรุ่งขึ้น ลมพัดเย็นสบาย ท้องฟ้าแจ่มใส

เฉินเฉินที่ต้องเดินทางไกลนอนไม่ค่อยหลับมาทั้งคืน เพราะความตื่นเต้นและดีใจผสมปนเปกันไปหมด เธอจึงรีบสลัดจากการนัวเนียของหยางจ้าน ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงไปชั้นล่างตั้งแต่เช้าตรู่

ถึงจะเป็นการกลับบ้านเกิดช่วงปีใหม่ หยางจ้านก็ไม่ได้ตื่นเช้าอะไรมากมาย ระยะทางแค่หกร้อยกว่ากิโลเมตร ยังไงก็ต้องกลับถึงบ้านทันมื้อเย็นอยู่แล้ว จะไปเร็วไปช้าก็ไม่ต่างกันหรอก

จนถึงเจ็ดโมงกว่า หยางจ้านถึงยอมลุกขึ้นมาอาบน้ำอย่างเกียจคร้าน เมื่อคืนดื่มเหล้ามา ย่อมไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่าแน่นอน ถึงแม้จะเป็นการค้างคืนในห้องนอนของเฉินเฉินครั้งแรก แต่ห้องนี้ก็คงไม่ได้มีใครมานอนบ่อยๆ เลยไม่มีกลิ่นอายของสาวน้อยเท่าไหร่ ทำให้หยางจ้านแอบเสียดายนิดๆ

พอเปลี่ยนเสื้อผ้าสบายๆ เสร็จ โดยไม่ต้องรอให้เฉินเฉินขึ้นมาตาม หยางจ้านก็เดินลงไปกินข้าวเช้ากับพวกเถ้าแก่เฉินที่ชั้นล่าง