บทที่ 460 ว่างๆ ก็พากันเที่ยวบ้านเกิด

เมื่อวานแวะไปฝึกงานที่ร้าน "เว่ยหลานจือเจีย" ของพี่สาวมาแล้ว วันนี้ก็ไม่อยากจะไปเกะกะอีก หยางจ้านเลยถือโอกาสช่วงกลางวันที่ว่างๆ พาเฉินเฉินขับรถเที่ยวชมบ้านเกิดแบบจริงๆ จังๆ สักที

ขับรถลัดเลาะไปตามตรอกซอกซอย ผ่านประตูเมืองเก่าแก่ ข้ามสะพานเจี่ยฟ่างที่สร้างตั้งแต่ยุค 50-60 วนรถลงใต้สะพาน แล้วค่อยๆ ขับกินลมชมวิวไปตามถนนริมแม่น้ำเซียวซุย

แวะที่ถนนเก่าเหล่าเมี่ยวเจียเป็นที่แรก จอดรถทิ้งไว้ริมถนน แล้วจูงมือกันเดินเข้าสู่ถนนปูหินเก่าแก่ สองข้างทางเป็นเรือนไม้สไตล์ชนเผ่าเหยา ที่นี่ยังไม่ได้ถูกพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวมากนัก ถนนเก่าๆ ตึกเก่าๆ ยังคงกลิ่นอายและวิถีชีวิตดั้งเดิมไว้อย่างครบถ้วน

มีทั้งลำธาร สะพานหิน บ้านไม้เก่าๆ ที่ใช้แผ่นไม้เสียบแทนประตู บางแห่งก็ผุพังไปตามกาลเวลา แต่ร้านรวงริมถนนไม่ได้ขายของที่ระลึกเกลื่อนกลาดเหมือนที่อื่น ยังคงความเป็นธรรมชาติและมีชีวิตชีวาของคนในพื้นที่

หยางจ้านใช้มือถือถ่ายรูปให้เฉินเฉิน ย่อเข่านิดๆ เอียงกล้องหน่อยๆ ถ่ายแฟนสาวที่สวยอยู่แล้วให้ออกมาดูสดใสและน่ารักยิ่งขึ้น