บทที่ 462 เรื่องเงินไว้ใจผม

เสียงเรียกที่ไม่ค่อยคุ้นหูกับมือเล็กๆ ที่ตบลงบนไหล่ ทำให้หยางจ้านหันขวับกลับไป ก่อนจะส่งรอยยิ้มกว้างกลบเกลื่อนอาการตกใจเมื่อครู่

"ไง~ น้องผิงผิงคนสวย ไม่เจอกันตั้งหลายปีเลยนะเนี่ย"

พอเห็นชัดๆ ว่าใครอยู่ข้างหลัง หยางจ้านก็รีบเอ่ยทักทายอย่างร่าเริง "ทำไมแต่งชุดทำงานเต็มยศแบบนี้ล่ะ? ทำงานที่ไหน เพิ่งเลิกงานเหรอ?"

สาวสวยที่ถูกเรียกว่าผิงผิง มีชื่อจริงว่าเฉินผิง หน้าตาจัดว่าสวยระดับ 85 คะแนนเต็มร้อย เรียกคนสวยก็ไม่ถือว่าพูดเกินจริงไปนัก

ตอนนี้เธออยู่ในชุดสูทผู้หญิงเข้ารูป สวมทับด้วยเสื้อโค้ทขนเป็ดตัวยาวสีเข้ม รวบผมหางม้า รอยยิ้มของเธอดูฝืนๆ เล็กน้อย