บทที่ 465 โรงจอดรถเปิดวิกแสดงงิ้วฉากใหญ่

งานเลี้ยงรุ่นรอบแรกจบลงด้วยความครึกครื้น เหล่าโก่วกับเจ๊หมิ่นไม่รอช้า รีบจัดแจงกิจกรรมรอบสองต่อทันที

ห้องคาราโอเกะสำหรับรอบสองถูกจองไว้ล่วงหน้าตั้งนานแล้ว ก่อนจะไปก็ต้องมาเช็กยานพาหนะกันหน่อย ถึงระยะทางเดินไปจะไม่ไกลมาก แต่การต้องไปเดินโต้ลมหนาวริมถนนนานถึงยี่สิบนาทีก็ไม่ใช่เรื่องสนุกเลยสักนิด

สรุปยอดสุดท้าย เฉินผิงต้องอยู่ทำงานต่อเลยขอตัว ส่วนไช่เปาจื่อต้องรีบกลับบ้านไปดูแลภรรยาที่กำลังตั้งท้องแก่ จากสิบแปดคนจึงเหลือสิบหกคน

รถยนต์ก็มีพอสมควร รถฟอร์ดโฟกัสรุ่นใหม่ของหลินอวี้หรง รถฟอร์ดโฟกัสเกียร์ธรรมดาของฮาม่าคิวเจิ้งเจี๋ย รถจี๊ปปักกิ่งของถังเถี่ยจวิน และรถคิวคิวคันจิ๋วของชวีอีหร่าน เบียดๆ กันหน่อยก็ขนคนไปหมดในรอบเดียว

ต้องเข้าใจก่อนว่าในเมืองเล็กๆ แบบนี้ไม่ค่อยมีรถแท็กซี่ให้เรียกหรอกนะ จะมีก็แต่รถซาเล้งสามล้อเครื่องที่ลมพัดโกรกจนตัวสั่น แต่อากาศหนาวจับใจขนาดนี้ หยางจ้านยอมเดินเท้ายังดีเสียกว่านั่งรถพรรค์นั้น