บทที่ 467 แฟลชหนีเพื่อเลี่ยงสกิลอัลติ

หลังจากวุ่นวายกันข้างนอกอยู่สิบกว่านาที คุณตำรวจก็เรียกพวกเขาทั้งหมดไปสรุปเหตุการณ์ ท่ามกลางสีหน้าไม่พอใจของทั้งสองฝ่าย เรื่องราวเหตุการณ์ในลานจอดรถวันนี้ก็ถือว่าจบลง

พอเห็นหลิวซีขับรถตาเดียวออกไปจากลานจอดรถแล้ว กลุ่มของหยางจ้านก็นำโดยเจ๊หมิ่น เดินเข้าไปในร้านคาราโอเกะในที่สุด

ร้านคาราโอเกะทั่วประเทศก็คล้ายคลึงกันไปหมด ถ้าเทียบกับแถบเมืองชายฝั่ง ร้านที่จือเฉิงนี้ดูเหมือนโซฟาและพรมในห้องจะดูไม่สะอาดตาเท่าไหร่ ความสะอาดของห้องน้ำก็อยู่ในระดับรองลงมา ระบบเสียงและกันเสียงก็ยังไม่ค่อยได้เรื่อง... แต่ก็มีอยู่แค่นี้แหละ

แน่นอนว่าทุกคนมาเพื่อสังสรรค์กัน สิ่งเหล่านี้ก็ถือว่าพอทนได้ พอมีการแข่งขันในตลาดมากขึ้น สิ่งอำนวยความสะดวกพวกนี้ก็จะค่อยๆ พัฒนาขึ้นเอง

แต่ข้อดีอย่างหนึ่งของร้านคาราโอเกะในจือเฉิงก็คือห้องกว้างมาก สิบกว่าคนเฮโลกันเข้าไปในห้องก็ยังไม่รู้สึกอึดอัดเลยสักนิด