บทที่ 488 วาดฝันแล้วลงมือทำ

เวลาสี่ทุ่มกว่าในเซินเจิ้นยังไม่ถือว่าดึกนัก บริเวณรอบๆ ห้างหนานไห่ชอปปิงมอลล์รายล้อมไปด้วยย่านธุรกิจและอาคารสูงตระหง่าน ผู้คนที่อาศัยอยู่ในละแวกนี้ยังคงออกมาเดินทอดน่องในค่ำคืนวันหยุดสุดสัปดาห์

หยางจ้านจุดบุหรี่สูบอย่างเกียจคร้าน สายตาทอดมองรถยนต์และผู้คนที่สัญจรไปมา ในหัวว่างเปล่าไม่มีความคิดอะไรเป็นพิเศษ

ไม่นานนัก เว่ยกั๋วเฉียงและหวังจิ้งก็ยกกาแฟและขนมทานเล่นออกมา

"พี่จ้านครับ อเมริกาโน่ของพี่ เติมนมกับน้ำตาลอย่างละนิดเดียวครับ" "สั่งขนมเค้กมาสองชิ้นกับมาการองหนึ่งกล่อง พี่จ้านลองเลือกดูสิคะ"

หยางจ้านรับกาแฟมาจิบเบาๆ รู้สึกว่ายังร้อนอยู่ จึงวางแก้วลงบนโต๊ะ