บทที่ 498 ชีวิตปลาเค็มอันแสนสุขสันต์

หลังจากกลับจากเซินเจิ้นในช่วงสุดสัปดาห์ สหายหยางจ้านผู้เอาแน่เอานอนไม่ได้ก็คิดอยากจะกลับไปใช้ชีวิตแบบปลาเค็มตามเดิมอีกแล้ว

กองทุนการกุศลอะไร ยอดขายเติบโตอะไร นัดกินข้าวที่มีมาไม่ขาดสายอะไรพวกนี้ ขอแค่สหายหยางจ้านไม่เก็บมาใส่ใจ ถ้าอยากรู้ก็แค่เข้าไปดู แต่ถ้าไม่อยากยุ่งก็แค่บอกว่าไม่ว่าง

ไม่ใช้ชีวิตตามความคาดหวังของคนอื่น เมื่อคิดตกในจุดนี้ หยางจ้านก็กลับมาใช้ชีวิตอย่างสบายใจและว่างเว้นอีกครั้ง

ตื่นนอนตอนเช้า หยางจ้านเรียกเฉินเฉิน พาสุนัขออกไปวิ่งบนถนนในหมู่บ้านริมทะเลสักสองสามรอบ พออารมณ์ดีก็วิ่งลัดเลาะไปตามทางหินเล็กๆ เพื่อไปดูที่สระน้ำบนเขาอันเป็นที่พักพิงของหวงต้าสักรอบ

เดิมทีเขาวางแผนจะจับเต่าภูเขามาเพิ่มอีกสักหน่อย ถึงขั้นเตรียมตั้งชื่อหวงเอ้อร์กับหวงซานรอไว้แล้ว น่าเสียดายที่เวลาอาจจะไม่เหมาะ ตอนเช้าไปเดินหาดูรอบหนึ่งก็ไม่เห็นแม้แต่เงาเต่าสักตัว แต่หยางจ้านก็ยังเชื่อมั่นว่า ถ้าแวะมาบ่อยๆ จะต้องได้อะไรติดมือกลับไปแน่