บทที่ 501 วันนี้เมื่อปีที่แล้วคือวันเอพริลฟูลส์เดย์

หลังจากผ่านเทศกาลตรุษจีนไป ความคิดของหยางจ้านก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาหลายตลบ แต่สุดท้ายในวันว่างๆ วันหนึ่งเขาก็ปรับตัวกลับมาได้ในที่สุด

ตอกบัตรเข้าทำงานทุกวัน จากนั้นก็ทำตัวเป็นปลาเค็มทำเรื่องของตัวเองในขณะที่คนอื่นกำลังยุ่งหัวหมุน นานๆ ทีก็รับโทรศัพท์จัดการธุระสักสองสามสาย แล้วก็กลับไปใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายสบายใจตามเดิม

ถ้ามีอารมณ์ก็ไปตกปลา หาเวลาพาสุนัขฮุยฮุยและอาฉีไปที่สระน้ำบนภูเขา เพื่อลองหาดูว่าพอจะมีพี่น้องของหวงต้า (เต่า) บ้างไหม

เรือนพักที่ยิ่งอยู่ก็ยิ่งสบายแห่งนี้คือที่พึ่งทางใจของหยางจ้าน ในห้องหนังสือบนชั้นสาม เขาได้อ่านหนังสือ เขียนนิยาย และเขียนพู่กันจีน ทุกๆ วันเขาเต็มใจที่จะใช้เวลาอยู่ในนั้นให้นานขึ้นอีกนิด

พอถึงช่วงบ่าย ก็ออกไปรดน้ำต้นไม้ในสวน ถ้ามีแรงก็ขี่รถไปรับเฉินเฉินเลิกงาน