บทที่ 507 ค่ำคืนแสนสุขกับการล่าสัตว์ยามเช้า

คนในครอบครัวต่างมีชีวิตที่เรียบง่ายสบายๆ จึงไม่ได้กำหนดเวลาสำหรับมื้อเย็นไว้อย่างตายตัว

จนกระทั่งจัดการทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง โต๊ะปิกนิกถูกวางเต็มไปด้วยอาหารนานาชนิด ท้องฟ้าก็มืดสนิทลงอย่างสมบูรณ์แล้ว

อากาศในช่วงเดือนเมษายนในหมู่บ้านประมงเล็กๆ ริมชายฝั่งทางใต้นี้ให้ความรู้สึกสบายเป็นอย่างยิ่ง ความเงียบสงบที่เรียบง่ายประกอบกับทัศนียภาพอันงดงามของสวนหย่อม เมื่อปิดประตูอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของเราเองแล้ว ก็ไม่มีเรื่องกังวลใจหรือความเร่งรีบใดๆ ทั้งสิ้น

"ทานข้าวได้แล้ว ทานข้าวได้แล้ว เด็กๆ ไปล้างมือ ผู้ใหญ่เชิญนั่งประจำที่เลย..."

ทั้งบ้านมีเพียงหยางจ้านและเฉินเว่ยที่ดูจะวุ่นวายที่สุด หยางจ้านรับหน้าที่ประสานงานภาพรวม จะเชิญคนอื่นมาแล้วทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อนไม่ได้