บทที่ 511 มูลนิธิก่อตั้งอย่างเป็นทางการ

หลังจากใช้เวลาช่วงสุดสัปดาห์อย่างคึกคักอยู่ที่บ้าน หยางจ้านก็เริ่มรู้สึกโหยหาชีวิตประจำวันแบบปลาเค็มของเขาอีกครั้ง

เนื่องจากลูกชายครบหนึ่งเดือนแล้ว เหยียนเฟิงที่พาครอบครัวกลับมาใช้ชีวิตริมทะเลที่อ๋าวโถว จึงกลับมารับหน้าที่หลักในการคุมงานที่แผนกธุรกิจอีกครั้ง

หยางจ้านที่พักผ่อนอย่างเงียบเหงามาสองวัน (คนอ่าน: มั่วแล้ว! นายก็ว่างทุกวันไม่ใช่เรอะ) ก็ตัดสินใจขับรถไปตอกบัตรเข้างานที่เซินเจิ้นในเช้าวันอังคาร

ในฐานะเจ้านาย เขาไม่จำเป็นต้องรีบไปที่ "มูลนิธิการกุศลปู้ซี" ให้ตรงเวลาเป๊ะหรอก หลังทานมื้อเช้าเสร็จด้วยความเร็วรถที่พอเหมาะพอดี เขาก็มาถึงจุดหมายเอาตอนเก้าโมงเช้าพอดี

เมื่อกลับมายังสถานที่ทำงานที่เปรียบเสมือนศูนย์รวมความ "สบายใจ" แห่งนี้อีกครั้ง หยางจ้านก็มองเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น