บทที่ 516 เสียงคร่ำครวญของคนที่ยอมจำนน

รอจนกระทั่งตำรวจหนุ่มเดินถือโทรศัพท์ออกไปห่างพอสมควร ชายร่างกำยำฝั่งตรงข้ามถึงได้เริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์เริ่มไม่ชอบมาพากล

เมื่อกี้เขาก็พยายามโทรศัพท์ติดต่อหาคนช่วยเหมือนกัน แต่กลับไม่มีใครที่สามารถติดต่อคนในที่เกิดเหตุได้โดยตรง ได้รับเพียงคำสัญญาว่าจะช่วยประสานงานให้ในภายหลังเท่านั้น

ดูท่าชายร่างกำยำคนนี้จะไม่ใช่คนในท้องถิ่นเดิม ตอนแรกเขาคิดว่าอีกฝ่ายขับรถคันเล็กๆ อย่างรถคันเล็กคันนั้น คงแค่สั่งสอนให้เข็ดหลาบก็คงไม่มีอะไรมาก ใครจะไปคิดว่าไม่กี่นาทีต่อมา เพื่อนของอีกฝ่ายจะขับรถสปอร์ตพุ่งมาถึงที่เกิดเหตุ

รถแลนด์โรเวอร์เรนจ์โรเวอร์ของเขาราคาหลักล้านก็จริง ขับไปไหนก็ดูมีหน้ามีตา แต่เขาก็ดูออกว่ารถที่ชายหนุ่มที่มาถึงทีหลังขับมานั้น ราคาน่าจะสูงกว่ารถของเขาถึงสองเท่า

เดิมทีเขาคิดว่าต่อให้ต้องจัดการไปตามกฎจราจรปกติ เขาก็ยังพอรับไหว แต่ไม่นึกเลยว่าความสัมพันธ์ของอีกฝ่ายจะเข้าถึงระดับที่จัดการเรื่องต่างๆ ได้ง่ายดายขนาดนี้ ตอนนี้เขาเริ่มกังวลแล้วว่าเรื่องราวหลังจากนี้จะยุ่งยากจนน่าปวดหัวหรือเปล่า