บทที่ 537 บ้านพักตากอากาศ "เรือนคนว่าง"

สไตล์การลงทุนของหยางจ้านมาแต่ไหนแต่ไรก็คือการฟันฉับแก้ปัญหาอย่างรวดเร็ว หรือจะเรียกว่าคนโง่เงินเยอะลงทุนมั่วซั่วก็ว่าได้

แต่ข้อดีคือตอนนี้เขามีเงินเยอะจริงๆ เงินหลักล้านสำหรับหยางจ้านแล้วไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย ลองมองย้อนกลับไปการลงทุนในช่วงปีกว่าที่ผ่านมา ตั้งแต่โครงการรับเหมาโรงงานผลิตออกซิเจนที่บ้านเกิดมูลค่าหลักแสน ไปจนถึงการลงทุนในกองทุนส่วนบุคคลด้านฟิวเจอร์สระดับร้อยล้านของเก๋อเหว่ยตง แทบจะเรียกได้ว่าพูดปุ๊บก็ลงทุนปั๊บเลย

ถ้าเป็นคนอื่นล่ะก็ คงต้องนั่งเฝ้ารอตามความคืบหน้าของโครงการอยู่ทุกวัน ถ้าช้าไปนิดเดียวก็ต้องโทรตามจิก หัวใจคงต้องแขวนอยู่บนเส้นด้ายตลอดเวลา!

ก็ด้วยความได้เปรียบเรื่องข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ บวกกับความใจป้ำแบบไม่กลัวเจ๊งของเขา หุ้นที่หยางจ้านลงทุนไป ไม่ว่าจะได้กำไรมากหรือน้อย อย่างน้อยก็ยังไม่มีเคสไหนที่ขาดทุนเลย และถ้ามองไปอีกสิบกว่าปีข้างหน้า โอกาสที่จะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันจนควบคุมไม่ได้ก็คงไม่สูงนัก

วันที่ 2 พฤษภาคม เป็นวันที่หยางจ้านรู้สึกมีความสุขจากก้นบึ้งของหัวใจ