บทที่ 542 ความสนุกบนเรือลำเล็ก

การเดินทางไปทำธุระส่วนตัวที่เซินเจิ้นของหยางจ้านถือว่าคุ้มค่ามาก หลังจากจัดมื้อเที่ยงที่ทั้งอร่อยและดูดีมีระดับเพื่อเลี้ยงต้อนรับทุกคนแล้ว ความกรึ่มๆ จากฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็ทำให้เขาชวนบรรดาพาร์ตเนอร์ธุรกิจกลุ่มนี้ไปเที่ยวต่อที่คลับเรือยอชท์ฝั่งตะวันออก

ในฐานะเจ้าของเรือ “จื้ออี้เว่ยไหล” ในที่สุดหยางจ้านก็ได้ใช้ประโยชน์จากมันเพื่อรับรองแขกธุรกิจสักที

การบริการระดับวีไอพีที่อยากมาเมื่อไหร่ก็มา อยากกลับเมื่อไหร่ก็กลับ ทำให้ “คนบ้างาน” ที่ใช้ชีวิตไม่ค่อยเป็นอย่างเหลยจวิน รวมถึงอวี๋ฝูและเหอเผิงที่ยังไม่ถึงระดับที่จะมีเรือยอชท์ส่วนตัว ต่างก็ได้รู้จักตัวตนของหยางจ้านในมุมที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

แม้แต่หลี่เหวินตงเองก็เพิ่งรู้ว่า ว่าที่บอสอย่างหยางจ้านมีไอเทมเด็ดในการรับรองแขกอย่างเรือยอชท์ด้วย ถ้าในอนาคตได้ก้าวเข้าสู่วงการการลงทุนระดับไฮเอนด์ ของแบบนี้ก็ถือเป็นเครื่องมือเชื่อมสัมพันธ์ที่ดีเยี่ยมในช่วงเริ่มต้น

คนที่มีความมั่นใจกับคนที่ขาดความมั่นใจย่อมมีทัศนคติที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง คนอย่างหลี่เหวินตง แม้จะยังไม่ได้ย้ายงานมาเกาะขาใหญ่ของบอสหยางอย่างเป็นทางการ แต่เขาก็เริ่มจินตนาการถึงบทบาทตัวเองในการประสานงานทรัพยากรต่างๆ แล้ว