บทที่ 545 สองพี่น้องเปิดใจ

ขับรถมายี่สิบนาที คุยกันหัวเราะกันไป แป๊บเดียวก็ถึงที่หมาย

ตอนที่รถเลี้ยวเข้าไปในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีกำแพงล้อมรอบ หยางจ้านมองกระจกหลัง เห็นรถโตโยต้ารุ่นเก่าที่ตามมาห่างๆ คันนั้นชะลอความเร็วลงที่ทางแยกและไม่ได้ตามเข้ามา ตรงทางแยกนั้นกระจกรถถูกเลื่อนลง คนข้างในกำลังชะเง้อมองมาทางพวกเขาจริงๆ

พอมองดูสถานที่ที่ลูกพี่ลูกน้องพามา มีกำแพง มีป้อมยาม ตรงมุมกำแพงมีกรงหมาที่มีหมาเยอรมันเชพเพิร์ดตัวใหญ่บึกบึนถูกล่ามไว้สองตัว

รถขับเข้าไปอีกไม่กี่ร้อยเมตรก็ถึงจุดหมาย หยางจ้านลงจากรถแล้วมองไปรอบๆ พบว่าวิวที่นี่สวยงามมากทีเดียว

คนสองคนในรถคัมรี่ก็รีบลงมาต้อนรับ ถังจื้อเฉียงเดินเข้ามากอดคอหยางจ้านอย่างเป็นกันเองเหมือนเดิม อีกมือก็ชี้ไปข้างหน้าพร้อมกับคุยโวว่า: “ที่นี่เป็นไงบ้าง? มีป่าสน ลำธาร มีอ่างเก็บน้ำอยู่ข้างๆ อีกฝั่งมีทุ่งหญ้ากว้างหลายร้อยเมตร ธรรมชาติล้วนๆ เลยนะ”