บทที่ 546 บังเอิญเจอแผนสกปรก เลยช่วยแก้ปัญหาให้ (ตอนต้น)

ถังจื้อเฉียงรับโทรศัพท์ของหยางจ้านมาอ่านข้อความด้วยความสงสัย

“สะกดรอยตาม? ถ่ายรูป? เฝ้าอยู่ข้างนอก?” ถังจื้อเฉียงจับใจความสำคัญของข้อความได้ แต่ในหัวยังคงสับสนว่ามันเรื่องอะไรกัน

หยางจ้านแย่งโทรศัพท์กลับมายัดใส่กระเป๋า แล้วอธิบายสิ่งที่เขาวิเคราะห์ได้:

“อย่างแรกนะ เราขับรถจากเซินเจิ้นมานี่แบบไม่มีการวางแผนล่วงหน้า อย่างที่สอง เรื่องโจรปล้นรถ หรือลักพาตัวเรียกค่าไถ่คนรวยแบบในหนัง มันไม่ได้เจอกันง่ายๆ อย่างที่สาม คนที่สะกดรอยตามใช้รถป้ายทะเบียนอำเภอหลานเซี่ยนแถมยังมาดักรออยู่ปากซอยตอนดึกๆ ดื่นๆ...”

“สรุปเลยนะ พวกเขาไม่ได้พุ่งเป้ามาที่พวกคนต่างถิ่นในรถผมหรอก ผมเดาว่าจุดประสงค์หลักของพวกเขาคือรอดึกๆ ให้คนหลับกันหมด แล้วบุกเข้ามาจับคาหนังคาเขานั่นแหละ