บทที่ 549 ร่วมแสดงความยินดีงานเปิดร้านทอง (ตอนจบ)

หยางจ้านรู้สึกเบื่อๆ เลยคุยเรื่องแผนการของตึกนี้กับเฉินซิ่วฟาง และไม่ได้สังเกตเห็นกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นที่อยู่ในฝูงชนเลย

เจ๊ใหญ่หวงหมิ่นและถานลี่ เจ้าของร้านเสื้อผ้า ถือว่าเป็นพวกฟรีแลนซ์ วันนี้พวกเธอเลยลากชวีอีหรั่นที่ทำงานอยู่ในสถาบันออกแบบมาด้วย นานๆ ทีจะมีร้านทองใหญ่ขนาดนี้มาเปิดในจือเฉิง แถมยังมีทั้งโปรโมชั่นลดแลกแจกแถมและจับฉลากชิงโชค สำหรับหญิงสาววัยรุ่นในท้องถิ่นที่มีกำลังซื้อ เรื่องน่าสนุกแบบนี้คงพลาดไม่ได้แน่นอน

“เอ๊ะ ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? คนที่เพิ่งลงจากรถ แล้วยืนติดดอกไม้วีไอพีอยู่หน้าประตู นั่นมันหยางเฉียงไม่ใช่เหรอ?” เจ๊ใหญ่หวงหมิ่นสายตาดีสุด จำหยางจ้านได้แล้วยังหันไปถามเพื่อนข้างๆ เพื่อความแน่ใจ

“ฉันไม่ได้ใส่คอนแทคเลนส์มา มองไม่ค่อยชัดเลยแฮะ แต่ตรงนู้นเหมือนจะมีรถคันที่หยางจ้านขับมาตอนตรุษจีนจอดอยู่ด้วยนะ”

“ใช่ๆๆ เมื่อกี้เห็นเขาจับมือกับเถ้าแก่หน้าร้านด้วย คนเยอะไปหน่อย ตอนแรกฉันก็ไม่แน่ใจ แต่ตอนนี้เห็นชัดเลย”