บทที่ 548 ร่วมแสดงความยินดีงานเปิดร้านทอง (ตอนต้น)

การจัดการเรื่องราวในคืนนั้นกินเวลาไปร่วมชั่วโมง แน่นอนว่าพวกหยางจ้านไม่สามารถกลับไปล้มตัวลงนอนได้ทันที

ตามธรรมเนียมปฏิบัติทั่วไปของสังคม หลังจากสรุปสถานการณ์ในที่เกิดเหตุแล้ว ถังจื้อเฉียงได้รายงานรายละเอียดและยังพาผู้นำระดับอำเภอสองคนมาพบพวกหยางจ้านด้วย

เรื่องนี้ทำให้ผู้บริหารอันดับสองและสามของอำเภอต้องตกใจ กลางดึกยังต้องวิ่งวุ่นออกมาจัดการเรื่องภายใน ไม่มีใครรู้สึกยินดีหรอก

แต่ฉากหน้าผู้นำทั้งสองก็ยังคงยิ้มแย้มพร้อมกล่าวขอโทษ และเข้ามาพูดคุยกับพวกหยางจ้านด้วยตัวเองอยู่หลายนาที การขอโทษตามมารยาทไม่ใช่เรื่องยากอะไร ยิ่งรู้ว่าถังจื้อเฉียงกำลังรับรองนายทุนใหญ่ คงไม่มีไอ้โง่ที่ไหนกล้าไปล่วงเกินง่ายๆ

บรรยากาศแบบถ้อยทีถ้อยอาศัยดำเนินไปสิบกว่านาทีจึงสิ้นสุดลง ในช่วงเวลานี้ เฉินเว่ยก็แอบบ่นและหงุดหงิดนิดหน่อย แต่ทุกคนก็เป็นพวกหัวหมอกันทั้งนั้น แค่ยิ้มแย้มหัวเราะกลบเกลื่อน ตอนแยกย้ายกันทั้งสองฝ่ายก็ยังดูปรองดอง คุณเชิญผมมาเที่ยวคราวหน้า ผมเชิญคุณไปดื่มเหล้าที่เซินเจิ้น ทุกคนกลายเป็นเพื่อนกันแต่เพียงเปลือกนอกไปแล้ว!