บทที่ 554 ท่องเที่ยวสองวันก่อนเดินทางกลับ

อากาศในเดือนพฤษภาคมนั้นกำลังสบาย คืนวันศุกร์ ณ บ้านเลขที่ 6 ในโครงการซงเฉวียนอวี้หยวนกลับมาคึกคักอีกครั้ง ถึงแม้ระดับความหรูหราของวิลล่าในเมืองเล็กๆ แห่งนี้จะเทียบไม่ได้กับบ้านหรูในเมืองใหญ่ แต่ก็เรียกได้ว่าเป็นการออกแบบโดยดีไซน์เนอร์จากฮ่องกง หากไม่พูดถึงสภาพแวดล้อมภายนอก อย่างน้อยการใช้บ้านเลขที่ 6 ต้อนรับแขกก็ไม่ทำให้รู้สึกอับอายขายหน้าแต่อย่างใด!

หลังจากเฉินเว่ยและพรรคพวกเข้าบ้านมา ก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากหยางกั๋วเจิ้งและถังกุ้ยเซียง เนื่องจากทุกคนเคยเจอกันที่เซินเจิ้นมาหลายครั้งแล้ว ความเป็นกันเองจึงทำให้ไม่มีความรู้สึกประดักประเดิดเกิดขึ้น

เมื่อหยางหลานและคนอื่นๆ เลิกงานกลับมา สมทบด้วยถังจื้อเซิ่งและถังหมิงเซิงสองอาหลานที่พากันพาภรรยาและลูกๆ มาเยี่ยมเยียน ถังกุ้ยเซียงและสามีในครัวก็วุ่นวายกันอย่างมีความสุข เห็นคนในบ้านเยอะขึ้นเรื่อยๆ สองตายายในฐานะเจ้าบ้านย่อมมีความสุข ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่พอใจ ยุ่งวุ่นวายกับการรับรองแขกโดยไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยรำคาญใจ

หยางจ้านเองก็เพลิดเพลินกับบรรยากาศครอบครัวแบบนี้ ต่อให้คนมาเยอะแค่ไหน ในบ้านก็ยังต้อนรับได้ทั่วถึง ซึ่งถือเป็นช่วงเวลาดีๆ ที่คนในครอบครัวเมืองใหญ่ในอนาคตยากจะหาได้ อย่างน้อยหยางจ้านในชาติก่อนที่เซินเจิ้นก็ไม่มีเงื่อนไขแบบนี้ พอเพื่อนฝูงรุ่นเดียวกันมาหา ก็ต้องพากันไปสั่งโต๊ะจีนราคาแพงในร้านอาหาร แม้จะดูต้อนรับขับสู้ แต่ก็ไม่ได้ให้ความรู้สึกใกล้ชิดสนิทสนมเหมือนกับการต้อนรับที่บ้าน

เฉินเว่ยมาเยือนบ้านเกิดของหยางจ้านครั้งแรกก็ได้สัมผัสกับวัฒนธรรมการดื่มที่แตกต่างกันอย่างลึกซึ้ง คืนนี้เขาถูกยกให้เป็นแขกคนสำคัญ ถังจื้อเซิ่งสองอาหลาน หยางลี่ชิง และหลี่ย่าจวิน รวมถึงหยางกั๋วเจิ้งจอมเก๋า ต่างคอยต้อนรับแขกอย่างเต็มที่ เพราะนี่คือวิถีแห่งการต้อนรับของคนจือเฉิง