บทที่ 555 แจกสวัสดิการหุ้นกวงฮุย

หยางจ้านกลับมาถึง "เรือนคนว่าง" โดยไม่ได้แอบย่องหรือทำเซอร์ไพรส์อะไร เพราะตอนที่เขาไม่อยู่ เฉินเฉินมักจะกลับไปนอนที่หอพักของที่ทำงานเสมอ

ช่วยไม่ได้ "เรือนคนว่าง" มันใหญ่เกินไป ต่อให้มีฮุยฮุยกับอาฉีอยู่เป็นเพื่อน เฉินเฉินก็ยังรู้สึกว่าอยู่คนเดียวมันอ้างว้างเกินไปอยู่ดี

ด้วยเหตุนี้ หลังจากกลับมาถึงบ้านเพียงลำพัง บอสใหญ่หยางก็แช่น้ำอุ่นในรังรักริมทะเลตอนตีสามอย่างสบายอารมณ์ ชำระล้างความเหนื่อยล้าที่สะสมมาหลายวัน ก่อนจะนอนคว่ำหน้าลงบนเตียงกว้างที่คุ้นเคยอย่างสงบสุข การนอนหลับครั้งนี้ ถ้าไม่ถึงตอนเที่ยง ต่อให้เป็นเทพเทวดาก็ปลุกเขาไม่ตื่น...

การเดินทางกลับบ้านเกิดระยะสั้นครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เป็นการทำตามสัญญาที่ให้ไว้ตั้งแต่ก่อนตรุษจีน แต่ยังได้จัดการเรื่องการลงทุนของถังเถี่ยจวินจนลุล่วง แถมยังช่วยให้พี่รองเฉินเว่ยได้ควงสาวไปเที่ยวสุดโรแมนติกอีกด้วย

พูดจริงๆ นะ วิสัยทัศน์ของสหายหยางจ้านตอนนี้ก็คือการไม่มีวิสัยทัศน์อะไรเลย เพื่อรักษาสัญญาปากเปล่าที่เคยให้ไว้ เขายอมเสียเวลาขับรถไปกลับเป็นพันกิโลเมตร เพื่อเงินลงทุนแค่ล้านกว่าหยวนของถังเถี่ยจวิน เขาก็ยอมเปลืองสมองหาช่องทางหารายได้พิเศษเดือนละสองพันหยวนให้หยางลี่ชิง ลูกพี่ลูกน้องที่แสนดี