บทที่ 582 เพื่อนเก่าแห่งหยินเซิ่งกับวันเวลาที่แสนดี

แม้จะทิ้งคำพูดไว้เพียงไม่กี่คำแล้วชิ่งหนีไป แต่บ่ายวันนี้ก็นับเป็นจุดเริ่มต้นที่เป็นตำนานอย่างแท้จริง

ที่โต๊ะกลมเล็กนอกร้านเล็กๆ ริมทาง กับกาแฟสองแก้วและที่เขี่ยบุหรี่หนึ่งอัน คนสองคนที่นั่งเผชิญหน้ากันกลางแจ้ง คนหนึ่งคือบอสเบื้องหลังผู้รักความสันโดษและชอบทำตัวเรียบง่าย อีกคนคือว่าที่เจ้าพ่อแห่งอนาคตที่กำลังจะทะยานขึ้นบินหลังจากค้นพบเวทีที่ใช่ เพียงคำมั่นสัญญาที่เรียบง่ายที่ได้รับการเติมเต็ม ก็ได้วางรากฐานให้กับอาณาจักรแห่งการลงทุนในอนาคตเสียแล้ว

พูดตามตรง สำหรับฐานะและความมั่งคั่งในปัจจุบัน หยางจ้านรู้สึกว่ามันมากเกินพอแล้ว

ชีวิตที่ไร้ข้อผูกมัดไม่จำเป็นต้องมีทรัพย์สินหลักหมื่นหลักแสนล้าน ไม่จำเป็นต้องมีอำนาจที่เหนือกว่าโลกใบนี้ ไม่จำเป็นต้องไปไล่โชว์เหนือใส่ใคร... เพียงแค่ผมคิดว่าตัวเองใช้ชีวิตได้ดี และผู้คนรอบข้างสามารถมองเห็นและสัมผัสได้จนเกิดความปรารถนาที่จะมีชีวิตที่ดีเช่นกัน!

แต่ก็นะ ด้วยโชคชะตาและวาสนา หยางจ้านไม่ได้ใช้ความพยายามมากมายอะไรก็ได้รับความมั่งคั่งมาในตอนนี้ มีเงิน มีคน และไม่จำเป็นต้องลงไปวุ่นวายเองมากนัก การแบ่งเงินส่วนหนึ่งออกมาให้มันงอกเงยขึ้นมาเองตามธรรมชาติ เรื่องดีๆ แบบนี้ แม้จะเป็นบอสหยางที่ไม่ได้มุ่งเน้นการไล่ล่าความมั่งคั่ง ก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำเป็นมองไม่เห็นจริงไหม!