บทที่ 583 กลุ่มก๊วนเพื่อนเก่ากับยุคสมัยที่รุ่งเรือง

ความเป็นจริงพิสูจน์แล้วว่า บรรดาขาประจำในเซินเจิ้นนั้นมีความรวดเร็วเสมอ ไม่ถึงยี่สิบนาที เว่ยกั๋วเฉียงและหวังจิ้งก็มาถึง ส่วนบอสเหอหัวล้านก็ตามเข้าห้องส่วนตัวมาติดๆ

โฮ่ วันนี้มันเป็นวงอะไรเนี่ย มีแต่รุ่นน้องทั้งนั้นเลย บอสเหอเอ่ยทักทายทันทีที่ก้าวเข้ามา

หยางหลินเห็นคนมาถึงแล้วแต่ก็ไม่ได้ลุกขึ้นยืน เพียงแค่โบกมือให้เขาด้วยรอยยิ้ม: ล้วนเป็นรุ่นน้องทั้งนั้น คนที่เข้ามาก่อนหน้าพี่คือเว่ยกั๋วเฉียงกับหวังจิ้ง อดีตพนักงานบริษัทเรา ตอนนี้ออกไปตั้งตัวข้างนอกได้ดีกว่าเดิม ส่วนคนอื่นๆ พี่ก็น่าจะรู้จักดีอยู่แล้ว

หยางจ้านนั่งอยู่ในตำแหน่งถัดจากหยางหลิน เขายกมือทักทายและจับมือกับบอสเหอด้วยรอยยิ้ม: บอสเหอ ไม่เจอกันนานเลยนะครับ หน้าตาสดใสเชียว ดูท่าช่วงนี้จะมีเรื่องดีๆ เข้ามาไม่หยุดเลยนะ

บอสเหอหัวเราะร่า แล้วดึงเก้าอี้มานั่งระหว่างหยางหลินกับหยางจ้าน: น้องหยางจ้าน เรื่องดีๆ น่ะมี แต่ติดที่ความอยากกินมันใหญ่เกินกว่าที่กระเพาะจะรับไหว พอดีได้ข่าวว่าคุณหยางโทรมา ผมเลยรีบถ่อมาหาทันที เดี๋ยวทานมื้อเย็นเสร็จจะมาแบ่งปันให้ฟัง ถ้าสนใจเราก็มาร่วมด้วยช่วยกันสักหน่อย