บทที่ 619 ทำเพื่อบ้านเกิดโดยไม่หวังผลกำไร

หยางจ้านหัวเราะพลางฟังเรื่องราวทั้งหมด สรุปก็คือถังจื้อเฉียงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นรองนายอำเภอฝ่ายส่งเสริมการลงทุน เลื่อนขั้นจากระดับหัวหน้าแผนกมาเป็นระดับรองผู้อำนวยการกอง ซึ่งในชาติก่อนกว่าเขาจะเกษียณก็ยังคงวนเวียนอยู่แค่ระดับหัวหน้าแผนกเท่านั้น

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องความสามารถหรอก ตอนนั้นเขาไม่มีเส้นสายอะไรเลย พอผู้ใหญ่ที่คอยสนับสนุนเกษียณอายุไป ตัวเองก็อายุมากขึ้น ก็ทำได้แค่เป็นข้าราชการอาวุโสที่ไม่มีใครเหลียวแล นั่งกินเงินเดือนไปวันๆ เท่านั้นเอง

แต่คราวนี้เป็นเพราะหยางจ้าน ถังจื้อเฉียงเลยรอดพ้นจากเล่ห์เหลี่ยมของคู่แข่ง และได้เลื่อนขั้นในช่วงเวลาที่เหมาะสม แถมผู้ใหญ่ที่สนับสนุนก็ยังอยู่ในตำแหน่ง บวกกับมีลูกพี่ลูกน้องที่มีเส้นสายซ่อนอยู่อย่างหยางจ้านคอยช่วยเหลือ เขาจึงคิดอยากจะเดินหน้าต่อไป เพื่อเปิดโอกาสใหม่ๆ ให้ตัวเอง

ตอนนี้ทางเมืองที่บ้านเกิดกำลังปรึกษาหารือเรื่องการจัดตั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจระดับเมือง ทั้งการแบ่งที่ดิน คิดแผนงาน ดึงดูดนักลงทุน... ทุกอย่างต้องอาศัยการผลักดันจากผู้บริหารทุกระดับ ในช่วงเวลานี้แหละที่จะเป็นการพิสูจน์บารมีและเส้นสายของแต่ละคน

ระดับของเขตพัฒนาเศรษฐกิจมักจะเทียบเท่ากับเขตหรืออำเภอ และเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้ตัวเมืองหลัก ตามธรรมเนียมแล้วก็จะมีการจัดสรรตำแหน่งที่สูงกว่าปกติ ซึ่งก็หมายความว่าจะมีตำแหน่งใหม่ๆ ที่ "มีอนาคต" เกิดขึ้นมากมาย ทำเอาถังจื้อเฉียงที่อยู่แต่ในอำเภอห่างไกลอดที่จะหมายปองไม่ได้