บทที่ 620 เพื่อนซี้เหมาซื้อรถลอตใหญ่

ค่ำคืนที่ได้เลี้ยงต้อนรับถังจื้อเฉียง ลูกพี่ลูกน้องของเขา ถือว่าผ่านไปอย่างชื่นมื่น ด้านหนึ่ง หยางจ้านรู้สึกว่าตัวเองได้ช่วยชี้แนะและเปลี่ยนเส้นทางชีวิตการเป็นข้าราชการของลูกพี่ลูกน้องไปในทางที่ดีขึ้น ส่วนอีกด้านหนึ่ง คนที่มีชีวิตไปวันๆ อย่างเขาก็ยังพอมีโอกาสได้ทำประโยชน์เพื่อบ้านเกิดบ้าง

เรื่องเงินทองน่ะไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้ว เดิมทีเขาก็ไม่ได้มีความคิดหรือความอยากได้อะไรมากมาย เงินฝากประจำหนึ่งหมื่นล้านหยวนนั่น แค่ดอกเบี้ยปีเดียวก็ได้ตั้ง 520 ล้านหยวนแล้ว ไม่ต้องพูดถึงกำไรมหาศาลจากการเล่นฟิวเจอร์สน้ำมันดิบในตลาดโลกอีกวันละหลายหมื่นสัญญา

เมื่อเราเลิกคิดเล็กคิดน้อยเรื่องได้เรื่องเสียของเงินทอง ค่าใช้จ่ายส่วนนี้ย่อมนำมาซึ่งผลตอบแทนในอีกมิติหนึ่งอย่างแน่นอน ไม่ว่าจะเป็นการเติมเต็มคุณค่าให้ตัวเอง หรือเป็นเพียงความสุขทางใจก็ตาม ถ้ามันมีประโยชน์ ก็ลุยเลย!

หยางจ้านค่อนข้างเห็นด้วยกับคำกล่าวที่ว่า "คนฉลาดมักแกล้งโง่" ในเมื่อเขาไม่ได้เป็นนักธุรกิจที่เจ้าเล่ห์ ชีวิตอิสระของเขาก็ไม่จำเป็นต้องไปคิดเล็กคิดน้อยอะไรให้ปวดหัว...

หลังจากส่งลูกพี่ลูกน้องกลับไปแบบง่ายๆ ก็คุยกันไว้ว่าถ้ามีโอกาสจะนัดเจอกันที่เซินเจิ้นอีกทีในสองสามวันนี้ ถึงตอนนั้นจะมีผู้ใหญ่จากบ้านเกิดมาด้วยหรือไม่ก็ไม่สำคัญ อย่างน้อยก็เพื่อยืนยันความตั้งใจที่จะร่วมมือกันอย่างเป็นทางการ ถือเป็นการให้ถังจื้อเฉียงกินยาหอมเพื่อความสบายใจ