บทที่ 659 ขบวนรถรับเจ้าสาวยาวเหยียดสุดลูกหูลูกตา

คืนสละโสดครั้งสุดท้ายไม่ได้บ้าคลั่งอะไร หลังกินข้าวเสร็จ หยางจ้านกับเพื่อนสนิทสมัยเรียนอีกสี่คนก็ไปอาบน้ำที่คลับสปา แล้วเดินเตร็ดเตร่ไปตามถนนในย่านศูนย์กลางธุรกิจที่เต็มไปด้วยตึกระฟ้า

พอเจอร้านกาแฟเล็กๆ ก็แวะซื้อกันคนละแก้ว ไปหาที่นั่งตรงบันไดริมจัตุรัส สูบบุหรี่คุยเรื่องราวในอดีตและอนาคตกันใต้แสงไฟถนน

บางคนอาจชอบแสงสีเสียง สถานเริงรมย์ หรือชอบเมามายปล่อยตัวปล่อยใจ แต่หยางจ้านเลือกที่จะนั่งจิบกาแฟสูบบุหรี่กับเพื่อนที่เดินทางมาไกล นั่งมองดูดาวใต้แสงไฟริมจัตุรัส พูดคุยเรื่องอดีตกันอย่างสนุกสนาน นี่ก็ถือเป็นอีกหนึ่งรูปแบบการเลี้ยงส่งความโสดที่น่าประทับใจไม่น้อย

ราวสี่ทุ่มกว่า ทุกคนก็แยกย้ายกันไป หยางจ้านกลับมาที่บ้านที่ไฟเปิดสว่างไสวตลอดคืน คืนนี้ที่บ้านคนเยอะมาก ทั้งครอบครัวคุณอา ถังจื้อเฉียง ครอบครัวถังจื้อเซิง รวมถึงเว่ยกั๋วเฉียง เจียงฉี่เฉา และจางเจียหมิง ต่างก็ค้างคืนที่นี่

เพราะพรุ่งนี้เช้าจะมีขบวนแห่ขันหมาก พ่อบ้านหลี่ชิวผิงจึงไปพูดคุยทำความเข้าใจกับเพื่อนบ้าน รปภ. และนิติบุคคลของหมู่บ้านไว้ล่วงหน้าแล้ว แม้บ้านเดี่ยวจะมีความเป็นส่วนตัวสูง แต่ก็อาจส่งผลกระทบต่อเพื่อนบ้านได้บ้าง การหลีกเลี่ยงที่จะเป็น "คนรวยที่น่ารังเกียจ" จึงเป็นเรื่องที่จำเป็น