บทที่ 666 คืนส่งตัวเข้าหอ หนึ่งในสี่ความสุขของชีวิต

งานเลี้ยงแต่งงานเสร็จสิ้นลงก่อนบ่ายสองโมง อาจเป็นเพราะมีดารามาร่วมงาน หรือเพราะจัดในต่างถิ่นอย่างมณฑลกวางตุ้ง หรืออาจจะเพราะช่วงหลายวันนี้กินดื่มกันจนชินแล้ว ญาติมิตรที่มาจากจือเฉิงจึงไม่มีพฤติกรรมดื่มหนักจนต้องอยู่ต่ออีกสักสองโต๊ะหลังงานเลิกเหมือนเวลาจัดงานที่บ้านเกิด

หลังจากส่งเพื่อนๆ ที่ต้องกลับภายในวันนั้นอย่างอบอุ่นแล้ว ญาติผู้ใหญ่ก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน ส่วนบางคนก็ออกไปเดินเล่นชมวิวรอบๆ งานเก็บกวาดตอนท้ายปล่อยให้เป็นหน้าที่ของบริษัทรับจัดงานแต่งงาน ถึงแม้การจัดงานแต่งจะใช้พลังงานทั้งกายและใจไปเยอะ แต่ถ้าเงินถึง อะไรๆ ก็ดูง่ายไปหมด

หยางจ้านและเฉินเฉินไม่ได้กลับไปพักผ่อน แต่เลือกที่จะอยู่รับแดดอุ่นๆ ในฤดูหนาวบนสนามหญ้าหน้าโรงแรมร่วมกับเพื่อนสนิทมิตรสหาย

ช่วงเวลาดีๆ แบบนี้ก็ต้องบันทึกไว้หน่อย พวกเขาโพสท่าถ่ายรูปกันหลายเซ็ต ทั้งบนสนามหญ้า ริมทะเล หรือแม้แต่บนเรือยอชต์ โดยมีช่างภาพมืออาชีพคอยเก็บภาพความทรงจำเหล่านั้นไว้

ทุกคนล้วนเป็นคนหนุ่มสาว หลายคนก็ตั้งใจเดินทางมาร่วมงานแต่งของหยางจ้านและเฉินเฉินโดยเฉพาะ ดังนั้นพอมีโอกาสต่างก็รีบเข้ามาขอถ่ายรูปคู่กับบ่าวสาว