บทที่ 669 คืนรวมญาติสองครอบครัวหยางและเฉิน

บ้านพักตากอากาศของครอบครัวหยางในจือเฉิงไม่ได้ใช้เงินมากนัก แต่ก็กว้างขวางพอที่จะจอดรถทุกคันที่ขับกลับมาในวันนี้ได้สบายๆ

หยางกั๋วเจิ้งและถังกุ้ยเซียงยิ้มแย้มแจ่มใส ช่วยกันโบกมือบอกทางให้รถจอดในลานบ้านที่เพิ่งเทปูนใหม่ๆ

"แหม คุณเฉิน คุณนาย ยินดีต้อนรับๆ เดินทางมาเหนื่อยไหมครับ" หยางกั๋วเจิ้งและถังกุ้ยเซียงเดินเข้าไปเปิดประตูรถให้ท่านประธานเฉินด้วยตัวเอง ถึงแม้จะเพิ่งเจอกันเมื่อสองวันที่แล้ว แต่ทั้งสองครอบครัวก็ยังคงทักทายกันอย่างอบอุ่นราวกับไม่ได้เจอกันมานาน

"คุณหยาง คุณนาย บ้านนี้ดีจังเลยนะ หลังพิงภูเขา มองเห็นวิวเมือง อยู่ท่ามกลางความวุ่นวายแต่ก็เงียบสงบ แถมไม่ไกลจากตัวเมืองด้วย ถ้าเทียบกับราคาที่ดินในเมืองแล้ว คงไม่ถูกล่ะสิ"

ท่านประธานเฉินพูดคุยทักทายกับหยางกั๋วเจิ้งอย่างเป็นกันเอง พร้อมกับจุดบุหรี่ให้กัน โดยไม่สนใจหยางจ้านที่กำลังสั่งคนขนของลงจากรถและทักทายคนอื่น