บทที่ 668 จุดประทัดต้อนรับครอบครัวเจ้าสาว

ขบวนรถออกจากเซินเจิ้นและขึ้นทางด่วนอย่างรวดเร็ว เส้นทางกลับจือเฉิงนั้นหยางจ้านและเพื่อนๆ คุ้นเคยเป็นอย่างดี

ตอนนี้ยังไม่เหมือนสิบกว่าปีให้หลัง ที่ยังไม่มีระบบนำทางและไม่ต้องกังวลเรื่องรถติด ต่างจากในอนาคตที่มีทางด่วนให้เลือกถึงสามสี่เส้นทาง

แต่ถ้าบังเอิญเดินทางในช่วงวันหยุดเทศกาลล่ะก็ ขอโทษทีนะ ถ้าไม่มีระบบนำทางคอยช่วยเลือกเส้นทางล่ะก็ ยิ่งถนนหนทางสะดวกสบายเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องใช้เวลาเดินทางนานขึ้นเท่านั้น หรือหนักกว่านั้น ถ้าคุณพกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหรือหม้อไฟแบบพกพาไปด้วย คุณอาจจะได้เพลิดเพลินกับการปิกนิกหมู่บนทางด่วนเลยก็ได้

หยางจ้านขับรถโดยมีหวังจื่อซาน ฮุยฮุย และอาฉีนั่งมาด้วย ระหว่างทางเขานึกถึงปัญหาการจราจรติดขัดในอนาคต ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้คือปี 2008 แล้ว ดูเหมือนว่าช่วงหยุดยาวเทศกาลตรุษจีนปีนี้ ภาคใต้จะเผชิญกับภัยพิบัติพายุหิมะครั้งใหญ่ที่สุดในรอบหลายสิบปี ไม่ผิดหรอก ภัยพิบัติพายุหิมะในภาคใต้!

บังเอิญเป็นช่วงก่อนและหลังตรุษจีนพอดี สิ่งที่หยางจ้านจำได้ขึ้นใจคือ ในชาติที่แล้วเขาไม่ได้ติดอยู่กลางทาง แต่กลับใช้เวลาช่วงตรุษจีนอยู่ที่เซินเจิ้นกับเจียงฉี่เฉาสองคน ตอนนั้นยังรู้สึกสะท้อนใจปนความโชคดีอยู่เลย