บทที่ 677 ทุ่มเทกำลังใจในยามภัยพิบัติ

ภายในจื้ออี้เจียหยวนที่เงียบสงบ หนุ่มสาวต่างก็เล่นสนุกในแบบของตัวเอง สถานที่ไม่เล็กไม่ใหญ่เกินไป แต่ก็สามารถแบ่งสัดส่วนพื้นที่ตามความชอบของแต่ละคนได้อย่างลงตัว

งานเด็ดผักตกปลาฝั่งนี้ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงก็เสร็จเรียบร้อย ยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่กว่าจะถึงเวลากินข้าว หยางจ้านเลยลากเพื่อนสองสามคนไปที่ห้องกิจกรรมอีกห้องบนชั้นหนึ่ง เพื่อแทงบิลเลียดและเล่นไพ่ ไม่ต้องทำตัวหรูหราไฮโซ กิจกรรมบันเทิงธรรมดาๆ แค่ทุกคนชอบก็พอแล้ว

รอจนฟ้าใกล้จะมืด ทั้งสองฝั่งก็หยุดพักกิจกรรมบันเทิง หยางจ้านเดินออกมายืดเส้นยืดสายข้างนอก แต่กลับเห็นรถสามคันขับเข้ามาทางประตูใหญ่ หนึ่งในนั้นคือโรลส์รอยซ์ของท่านประธานเฉิน

หยางจ้านเดินเข้าไปต้อนรับด้วยความอยากรู้อยากเห็น เห็นประธานเฉิน เฉินจี้เย่พี่ชายคนโต และหวังเหวินฉิงผู้บริหารของบริษัทจินติ่งก็มาด้วย

ส่วนคนที่ลงมาจากรถอีกสองคันหยางจ้านไม่รู้จัก แต่เขาเดาว่าน่าจะเป็นเพื่อนร่วมวงการแปรรูปเครื่องประดับของประธานเฉินในเซินเจิ้น คงเคยเห็นหน้าค่าตากันตอนงานแต่งงานของเขามาบ้าง