บทที่ 101 หลิวจวี้: ทหารสามแสนนายนั่นน่ะ ถ้าเปลี่ยนเป็นข้า ข้าทำสำเร็จไปแล้ว!

ยุคชุนชิวจ้านกั๋ว!

เล่าจื้อมองดูม่านแสงที่กล่าวว่าฝูซูเลื่อมใสในลัทธิขงจื๊อ นี่มันความคิดแบบไหนกัน? สั่งให้ฆ่าตัวตายก็ฆ่าตัวตายเลยรึ?

ขงจื๊อเองก็ขมวดคิ้วมุ่น เดิมทีท่านยังคิดจะตั้งชื่อสำนักของตนเองว่า สำนักขงจื๊อ อยู่เลย! เพราะม่านแสงก่อนหน้านี้บอกว่า... สำนักขงจื๊อรุ่งเรืองไม่เสื่อมคลาย ทั้งยังได้รับการเชิดชูเพียงหนึ่งเดียว แต่ตอนนี้... เห็นทีจะต้องกลับไปไตร่ตรองให้ดีเสียแล้ว! "ความคิดของสำนักขงจื๊อนี้ไม่ตรงกับคำสอนของพวกเรา ข้าให้เกียรติผู้อื่นเสมอ และใช้คุณธรรมในการกำราบคน!"

ราชวงศ์ฮั่น

ฮั่นอู่ตี้หลังจากดูจบ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าหลิวจวี้ รัชทายาทของตนก็มิได้อ่อนแอขนาดนั้น อย่างน้อยเมื่อเทียบกับฝูซูแล้วก็นับว่าดีกว่ามาก! ลูกของเขาแม้จะตายเหมือนกัน แต่เขาก็มีความกล้าที่จะลุกขึ้นสู้กับตน... ทหารสามแสนนายอยู่ในมือ แม้จะไม่มีตราอาญาสิทธิ์ แต่ด้วยฐานะบุตรชายคนโต หากคิดจะระดมพลก็มิใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้! ยิ่งกว่านั้นยังมีขุนพลใหญ่ยอดฝีมืออย่างเหมิงเถียนคอยช่วยเหลือ