บทที่ 123 จูเปียว: สรุปคือเห็นว่าชีวิตข้ายังใช้ไม่คุ้มพอใช่ไหม?

ในภาพของจูเปียว... ยามนี้หลังจากจูเปียวกลับถึงวังบูรพา ม่านแสงก็แจ้งเตือนทันทีว่าเขาทำภารกิจสำเร็จแล้ว

เนื่องจากรางวัลเป็นยาอายุวัฒนะ... ซึ่งจัดอยู่ในประเภทสิ่งของ จึงต้องรอให้การสลับตัวสิ้นสุดลงก่อนถึงจะรับได้! จูเปียวยามนี้มองดูแสงโคมในวังบูรพา มิได้มีท่าทางอ่อนแอและน่าเวทนาเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป แววตาของเขาเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน

จูเปียวต้องการพิสูจน์ให้คนทั้งโลกเห็นว่า ด้วยความสามารถของเขา ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเขาก็คือยอดรัชทายาท แม้จะไม่มีแรงสนับสนุนจากเสด็จพ่อเถ้าแก่จู เขาก็ไม่ด้อยไปกว่าใคร!

ภาพสลับเปลี่ยน... เช้าวันต่อมา จูเปียวได้พบกับหลี่ไท่ที่หน้าประตูวังบูรพาซึ่งกำลังสั่งขนย้ายตำราและข้าวของกองพะเนินเทินทึก! หลี่ไท่คอยสั่งการคนงานให้ขนย้ายของ พลางส่งสายตาเยาะเย้ยท้าทายมาทางจูเปียวเป็นระยะ

แม้เขาจะยังไม่แน่ใจว่าคำถามของเสด็จพ่อเมื่อวานหมายความว่าอย่างไร! ทว่าเขาสัมผัสได้ว่าตนเองมีโอกาสที่จะแย่งชิงตำแหน่งผู้สืบทอดบัลลังก์มาจากพี่ใหญ่ วันนี้... เขาจึงตั้งใจมาโอ้อวดให้เต็มที่...