บทที่ 124 จูเปียว: ตีน้องต้องรีบตี ยิ่งหวดหนักยิ่งเชื่อฟัง!

ภาพสลับเปลี่ยนมาภายในวังบูรพา!

หลี่ไท่คุกเข่าอยู่หน้าป้ายวิญญาณของฉางซุนฮองเฮา... จูเปียวใบหน้ามืดครึ้ม ในมือถือแส้ม้ารุ่นเดียวกับของหลี่เอ้อ ค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าหาหลี่ไท่ทีละก้าว

หลี่ไท่ยังคงวางท่าทางหยิ่งทะโส เขาไม่เชื่อว่าพี่ใหญ่จะกล้าใช้แส้หวดเขาจริงๆ! ในใจพยายามให้กำลังใจตัวเอง "พี่ใหญ่ก็แค่ขู่ไปงั้นๆ แหละ เขาไม่กล้าแตะต้องข้าหรอก... ข้าคือลูกรักของเสด็จพ่อเชียวนะ"

ทว่าท่ามกลางสายตาที่ไม่อยากเชื่อของหลี่ไท่ จูเปียวกลับกวัดแกว่งแส้... แล้วฟาดลงบนร่างกายอันอ้วนท้วนของหลี่ไท่อย่างจัง!

"อ๊ากก... โอ๊ยย..."