บทที่ 156 จูตี้: ข้าคือสายฟ้า... โซเลเกดง!

หลานอวี้ที่อยู่ด้านหลังถูกทำเครื่องหมายสำเร็จ ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ฝ่าเท้าขนาดเบอร์สี่สิบสามก็พุ่งเข้าใส่หน้าเต็มแรง

สวีต๋าตกใจ รีบยกโล่ขึ้นขวาง "ฝ่าบาท ฮองเฮา..."

ยังไม่ทันขาดคำ ก็ได้ยินเสียงร้อง "อิกู... บาทาพญามังกร!"

เหยาหวงเซี่ยวประเคนลูกเตะครั้งเดียว ส่งร่างของทั้งกลุ่มกระเด็นไปรวมกองอยู่ด้วยกัน...

จูตี้ดีใจจนเนื้อเต้น เขาสะกดกลั้นความอยากกดท่าไม้ตายไว้ แล้วตะโกนสั่งจูเกาสุ่ย "เจ้าสาม... เข้าไป... เลียมัน เลียมัน... เลียมันเลย!"