บทที่ 182 ตระกูลจ้าวของข้าทำกรรมอันใดไว้ ถึงได้มีทายาทเช่นนี้?

【ปี ค.ศ. 1120 ราชวงศ์ซ่งเหนือทำ "พันธมิตรทางทะเล" กับแคว้นกิม ตกลงร่วมกันจำกัดแคว้นเหลียว ทว่าหลังจากแคว้นเหลียวล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1125 แคว้นกิมกลับใช้ข้ออ้างว่าซ่งเหนือรับขุนพลแคว้นเหลียวที่ยอมสวามิภักดิ์ไว้เป็นเหตุ ยกทัพใหญ่ลงใต้โจมตีซ่งสองทางทั้งตะวันออกและตะวันตก】

【ปี ค.ศ. 1127 เมื่อชาวกิมบุกลงใต้ ตีนครหลวงเปี้ยนเหลียงแห่งซ่งเหนือจนแตกพ่าย ความอัปยศแห่งจิ้งคังจึงระเบิดออกอย่างสมบูรณ์】

【นี่คือประวัติศาสตร์ที่น่าอัปยศที่สุดในพงศาวดาร ถูกจักรพรรดิรุ่นหลังรวมถึงราชวงศ์ซ่งใต้ถือเป็นความอัปยศอดสูอย่างยิ่งยวด จนราษฎรสมัยหลังหากเอ่ยถึงซ่งเหนือย่อมมีเพียงคำนิยามสองคำคือ "ส่งและเสื่อม" (ซ่งและซง) และซ่งเหนือก็ประกาศล่มสลายอย่างเป็นทางการด้วยวิธีการที่อัปยศอดสูถึงขีดสุด】

【พวกท่านคิดว่าการล่มสลายของบ้านเมืองคือจุดสิ้นสุดรึ? หามิได้... จุดเริ่มต้นของความอัปยศที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น】

【อัปยศถึงขั้นก้าวข้ามขีดจำกัดการอดทนของมนุษย์ หลังจากตีเมืองเปี้ยนเหลียงแตกแล้ว เหล่าเชื้อพระวงศ์จ้าวมิว่าจะเป็นพระสนม ขุนนาง และข้าราชสำนัก รวมกว่าสามพันคนถูกคุมตัวมุ่งหน้าสู่แคว้นกิม】