บทที่ 146 ระบบถ่ายทอดสดม่านฟ้า (21)

เซี่ยหยางแกะกล่องพัสดุไปพลางให้ความรู้แก่เด็กๆ ไปพลาง:

"...บ้านของคุณปู่ทวดอยู่ห่างจากเราตั้งหนึ่งพันสี่ร้อยกว่ากิโลเมตรจ้ะ ท่านทำงานอยู่ในฟาร์มสี่ฤดู ผลไม้ที่ส่งมานี่ก็คือผลไม้ที่ฟาร์มของท่านปลูกเอง ในฐานะพนักงานฟาร์ม คุณปู่ทวดสามารถซื้อผลไม้ตามฤดูกาลที่สดใหม่ที่สุดได้ในราคาสวัสดิการ ท่านเลยตั้งใจส่งมาให้พวกเราชิมจ้ะ"

"พวกหลานเคยนั่งเครื่องบินมาแล้ว รู้ใช่ไหมว่าเครื่องบินเร็วขนาดไหน ความจริงเครื่องบินไม่ได้แค่บรรทุกผู้โดยสารนะ แต่ยังมีเครื่องบินขนส่งสินค้าโดยเฉพาะด้วย อย่างผลไม้ที่เป็นของเน่าเสียง่ายแบบนี้ การขนส่งระยะไกลมักจะใช้เครื่องบินขนส่ง..."

"สถานีขนส่งพัสดุหรือที่เรียกว่า 'เคอรี่'  มีอยู่ทั่วประเทศ คุณปู่ทวดจ่ายเงินฝากกล่องผลไม้สามลังนี้ไว้ที่สถานีทางโน้น สถานีทางนั้นก็ส่งผลไม้ขึ้นเครื่องบิน พอมาถึงสถานีทางนี้เขาก็ส่งคนไปรับของที่สนามบิน แล้วก็นำมาส่งให้ถึงหน้าบ้านเราทีละครัวเรือน นี่แหละจ้ะคือธุรกิจขนส่งพัสดุด่วน..."

"เหมือนกับสำนักคุ้มภัยเลยใช่ไหมครับ?" เซี่ยจี้หลินสมองไวมาก "แต่เร็วกว่าสำนักคุ้มภัย เพราะมีเครื่องบินยักษ์คอยช่วย"