บทที่ 247 ระบบล่าสมบัติยุค 70 (21)

ฉินเจิง กลับจากการขับรถแล้ว และที่ระเบียงห้อง 208 ก็กลับมามีกลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อลอยฟุ้งออกมาอีกครั้ง

ภายในอาคารที่พักพนักงานเริ่มมีเสียงเด็ก ๆ ร้องไห้กระจองอแงอยากกินเนื้อ และเสียงร้องไห้หลังจากถูกพ่อแม่ตีดังขึ้นเป็นระยะ

เมื่อได้ยินเสียงความวุ่นวายในโถงทางเดิน ไป๋ซิ่วหยวน ก็เดินไปยังห้องน้ำรวมด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์

เมื่อเห็นฉินเจิงยืนซักผ้าอยู่ที่ก๊อกน้ำตัวแรก ข้าง ๆ มีข้าวที่ซาวแล้วและผักที่ล้างเสร็จวางอยู่ เธอก็ยิ่งรู้สึกหดหู่ใจมากขึ้น

เธอที่อุ้มท้องแก่ยังต้องมาซาวข้าว ล้างผัก ซักผ้าเอง แต่ เซี่ยหยาง กลับวาสนาดีเหลือเกิน วัน ๆ เอาแต่นั่งเล่นอยู่บ้าน แถมยังใช้ให้สามีที่เพิ่งกลับจากขับรถทางไกลมาทำงานบ้านให้อีก