บทที่ 248 ระบบล่าสมบัติยุค 70 (22)

หลังจากที่ ฉินเจิง ออกรถไปแล้ว เซี่ยหยาง ก็กลับมาทานอาหารง่าย ๆ ตัวคนเดียว ไม่ได้เคี่ยวน้ำซุปหรือทำอาหารมื้อใหญ่กินเป็นประจำอีก

เพื่อนบ้านในอาคารเห็นดังนั้นต่างก็พากันถอนหายใจด้วยความโล่งอกพร้อม ๆ กัน พวกเขาถึงกับคิดว่า: เมียของฉินเจิงน่ะ ขี้เกียจนิด ๆ แบบเดิมน่ะดีแล้ว! พอขยันขึ้นมาทีไร ทำเอาเงินในกระเป๋าของพวกเขาเกือบจะรั้งไว้ไม่อยู่ทุกที

ลำพังแค่เงินในกระเป๋ารั้งไว้ไม่อยู่ก็ว่าแย่แล้ว แต่มันยังเกือบจะทำให้เกิด "การปฏิวัติภายในครอบครัว" อีกต่างหาก โชคดีที่ฉินเจิงไม่อยู่บ้านเป็นส่วนใหญ่ มิฉะนั้นหากคนแก่ในบ้านบ่นไม่หยุดและเด็ก ๆ ร้องไห้กระจองอแง ชีวิตคงดำเนินต่อไปไม่ได้แน่

เซี่ยหยาง ไม่ได้รับรู้ถึงการบ่นพึมพำในใจของเหล่าเพื่อนบ้าน เธอยังคงมุ่งมั่นกับภารกิจ "ล่าสมบัติ" ของเธอต่อไป ตราบใดที่ฝนไม่ตกเธอก็จะออกไปเก็บตกของล้ำค่าตามสถานีรับซื้อของเสียต่าง ๆ ในเมืองหย่งเฉิง

แน่นอนว่าเธอไม่ได้เก็บแต่ของล้ำค่าเท่านั้น นาน ๆ ทีเธอก็จะหยิบเอาของมือสองที่ใช้ประโยชน์ได้ในชีวิตประจำวันกลับมาด้วย บางครั้งเป็นหนังสือเก่าหรือหนังสือพิมพ์เก่า บางครั้งก็เป็นม้านั่งเก่าหรือกระถางต้นไม้ผุ ๆ