บทที่ 261 ระบบประเมินสมบัติยุค 70 (จบตอน)

ตระกูลเซี่ยเริ่มต้นจากการตั้งแผงลอยเล็ก ๆ ริมถนน ค่อย ๆ ขยายกิจการทีละก้าว จากโรงงานหมักผักดองขนาดเล็กในอดีต จนกลายเป็นผู้ประกอบการรายใหญ่ที่เสียภาษีให้รัฐ มีพนักงานนับพันคน และมีร้านสาขาเปิดอยู่ทั่วไป

ภายใต้การสนับสนุนอย่างเต็มที่จากผู้นำคณะกรรมการอำเภอ พวกเขาได้เข้าร่วมงานกวางเจาเทรดแฟร์ติดต่อกันถึง 3 ปี และคว้าใบสั่งซื้อจากต่างประเทศมาได้หลายสิบรายการ

แม้กำไรต่อชิ้นจะน้อย แต่เน้นการขายปริมาณมาก เมื่อรวมยอดเงินตราต่างประเทศทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้ว ก็ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่าวิสาหกิจพวกผ้าไหมหรือสินค้าหัตถกรรมเลย

บ้านหลังเก่าของตระกูลเซี่ยถูกรื้อและสร้างใหม่เมื่อ 8 ปีก่อน เป็นอาคารหลังเล็กสองชั้นตามสมัยนิยมในตอนนั้น โดยได้จัดห้องพักประจำไว้สองห้องให้ครอบครัวของเซี่ยหยางด้วย

ปัจจุบันเด็ก ๆ ต่างก็โตกันหมดแล้ว เซี่ยจวินเองก็กลายเป็นคุณตาคนหนึ่ง หากช่วงปีใหม่ทุกคนมากันพร้อมหน้า อาคารสองชั้นหลังเดิมก็ดูจะคับแคบไปถนัดตา